|
Amstel Tijgers Amsterdam IJshockey
|
| Jaap Eden eerste 400 meter kunstijsbaan in Nederland |
 |
In 1958 ontstonden in Nederland de eerste plannen voor de aanleg van een 400 meter kunstijsbaan.
Het initiatief kwam Deventer en werd financieel al spoedig ondersteund door de KNSB en de NSF
(schenking van Fl. 250.000).
Amsterdam kwam vervolgens met een plan om op de atletiekbaan van het bestaande sportcomplex
Middenmeer een opneembare kunstijsbaan aan te leggen.
Er werd besloten dat beide banen er zouden komen. Vanwege de snellere realisatie (goede ondergrond,
bestaande lichtinstallatie) en de meer centrale ligging kreeg het Amsterdamse plan eind 1960 de
voorkeur. |
| |
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
| De 400 meter baan van de Jaap Eden kunstijsbaan in aanbouw |
| |
 |
 |
|
De opdracht voor
de Jaap Edenbaan (de derde 400 meter baan ter wereld !) werd in april 1961 aan
Grasso's Koninklijke Machinefabrieken te Den Bosch gegeven. Er werd een enorme prestatie verricht,
want in december 1961 werd er al op geschaatst !
In februari 1961 was Henk van der Grift op het kunstijs van Nya Ullevi in Gotenburg wereldkampioen
geworden. Men zegt vaak dat dit feit de bouw van de eerste Nederlandse 400 meter baan heeft
bespoedigd, dat is echter niet helemaal juist want de beslissingen hiervoor dateerden al van een
eerdere datum.
Nog even iets over constructie van de Jaap Edenbaan, deze baan was in 1961 uniek in de wereld.
Het was namelijk de eerste 400 meter baan met verdampende ammoniak in de buizen, een zogenaamd
"direct" systeem dus, hetgeen toentertijd 20 à 25 % energie bespaarde ten opzicht van een "indirect"
systeem met pekel. De opneembare baan bestond uit 269 buizen-elementen van 11 x 1,8 meter.
Pijpmaat 27/33 mm. Deze werden dan met flexibele slangen aan de (enorme) toe- en afvoer
ammoniak-ringleiding op het middenterrein gekoppeld.
Aan het eind van het seizoen kon de gehele ammoniakinhoud (ca 42 ton!) worden opgeslagen in het
lager gelegen afscheidervat met een inhoud van ca 90 m3. Met een speciaal hiervoor omgebouwde
heftruck konden de pijp-elementen dan in enkele dagen worden opgenomen en worden opgeslagen tot
het begin van het volgende seizoen.
In werkelijkheid is de baan slechts één keer opgenomen, dit bleek toch veel bewerkelijker dan men in
eerste instantie dacht en sindsdien zijn de pijpen 's zomers gewoon blijven liggen.
In 1962 besloot men daarom maar om elders een nieuwe sintelbaan aan te leggen. |
 |
Na bijna 30 jaar trouwe dienst is de baan in 1990 gerenoveerd. De nieuwe pijpen liggen nu in beton en
de baan is verbreed van 11 naar 13 meter.
Vanwege de dunnere baanpijpen (17/21 mm) is de NH3 inhoud gereduceerd van de oorspronkelijke 42
naar ca 11 ton! Renovatiekosten ca 10 miljoen (de bouwkosten in 1961 bedroegen 1,5 à 2 miljoen !). Ook
de vriesinstallatie zelf is vernieuwd, net als in 1961 zijn weer Grasso zuigercompressoren geïnstalleerd. |
| |
|
|
|
|
|
Naast de 400 meter baan kwam er tevens een aparte onoverdekte ijshockeybaan.
Het Jaap Eden complex was geboren en werd de thuishaven van de Amstel Tijgers. |
 |
In 1973 werd de onoverdekte ijshockeybaan vervangen door een ijshal met een officiële wedstrijdbaan
van 60 bij 30 meter en een capaciteit van 2000 toeschouwers. |
| |
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
